Η δικαιοσύνη στην Άνδρο επί Τουρκοκρατίας

Διαβάστε το απόσπασμα του ψηφιακού βιβλίου ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΟΥΜΕΝΑΙ ΚΥΚΛΑΔΕΣ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΕΝ ΑΝΔΡΩ ΕΠΙ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑΣ του ΠΑΣΧΑΛΗ Δ. με πολλές πληροφορίες και ενδιαφέροντα πρακτικά για την δικαιοσύνη στην Άνδρο επί Τουρκοκρατίας

 

Για να διαβάσετε το απόσπασμα σε άλλη σελίδα πατήστε εδώ

Ενδιαφέρον πρακτικό από “δίκη”

Ένας Χριστιανός είχε δανείσει σε κάποιον Τούρκο ( που ζητούσε συχνά μικροδάνεια και τα επέστρεφε εμπρόθεσμα) 100 λίρες. Το συμβάν όπως αναγράφετε στο βιβλίο έχει ως εξής.

Ένα πρωί ο Τούρκος πάει στο μαγαζί του Έλληνα

– Όταν τελειώσεις τη δουλειά σου ήθελα να πάμε έναν περίπατο να σου μιλήσω για μια υπόθεση

-Δεν μπορείς να μου μιλήσεις εδώ (Ρώτησε ο Χριστιανός)

– Καλύτερα να πάμε παραέξω. Εδώ έρχονται και άλλοι και δεν μας αφήνουν ήσυχους

Ο Χριστιανός δέχθηκε γιατί δεν ήταν σωστό να χαλάσει το χατίρι του Τούρκου που κάποτε μπορεί να είχε την ανάγκη του. Έτσι πήγαν για περίπατο λίγο έξω από την Χώρα σαν καλοί φίλοι

Μετά από μικρή εισαγωγή ο λέει ο Τούρκος στον Χριστιανό

– Ήθελα να μου δανείσεις 100 λίρες. Είναι μεγάλη ανάγκη

– Τόσα πολλά

– Όπως σου επέστρεψα τα λίγα θα έχει και τα πολλά, μην φοβάσαι. Σε δέκα μέρες θα τα έχεις πίσω με τόκο

Ο Χριστιανός αν και δίστασε αρχικά, επειδή είχε επάνω του τις λίρες, με μάρτυρά του το Θεό και εγγυητή την καλή πίστη που βασίλευε τότε μεταξύ των ανθρώπων του έδωσε τα λεφτά.

Η προθεσμία όμως πέρασε και ο Τούρκος είχε εξαφανισθεί. Όταν βρήκε ο Χριστιανός τον Τούρκο του λέει¨

– Γιατί δεν μου έφερες τις 100 λίρεςΟ Τούρκος άρχισε να το παίζει ηλίθιος- Ποιες λίρες ?- Μωρέ δεν ήρθες και με πήρες από το μαγαζί να πάμε βόλτα και μου ζήτησες 100 λίρες και εγώ στις έδωσα- Είσαι τρελός. Εγώ όσες φορές σου ζήτησα λεφτά σου τα επέστρεψα, ναί ή όχι. 100 λίρες ούτε σου ζήτησα, ούτε μου έδωσες, όνειρο θα έβλεπες!

Αφού είδε και απόειδε ο Χριστιανός πήγε στο καδή ( Δικαστικός Άρχοντας ) ο οποίος ήταν άνθρωπος φημισμένος για την σοφία του και την διακαιοσύνη που ασκούσε.

– Σου δάνεισε ο άνθρωπος 100 λίρες?- Εμένα καδή μου. Θα ονειρεύεται

– Εσύ του δάνεισες 100 λίρες?

– Του τις δάνεισα καδή μου στο μέρος που σου είπα

– Ήταν κανένας άλλος εκεί να μαρτυρήσει?

– Κανένας καδή μου. Ερημιά βλέπεις

– Τίποτε “ζωντανά” δεν έτυχε να περνούν εκείνη την ώρα?

– Δεν έτυχε καδή μου

– Πέτρες τουλάχιστον δεν είχε το μέρος?

– Πέτρες άλλο τίποτε καδή μου

– Να πάς να φέρεις μία πέτρα να μαρτυρήσει αφού δεν έχεις άλλον μάρτυρα (Στις Τούρκικες δίκες μάρτυρες ήταν τα πάντα)

Ο Χριστιανός συμορφώθηκε και πήγε να φέρει μία πέτρα να μαρτυρήσει το συμβάν

Μετά απο λίγο ο καδής άρχισε να ανυπομονεί και να περπατάει πάνω κάτω

– Αυτή δεν είναι κατάσταση. Εγώ ένας καδής να περιμένω έναν γκιαούρη

– Ο Τούρκος για να καλοπιάσει τον καδή του λεέι

– Μην στεναχωριέσαι καδή μου, θα γυρίσει ο γκιαούρης αλλά είναι μακρυά το μέρος κάμποση ώρα έξω από τη Χώρα

Ο Τούρκος είχε συλληφθεί στην παγίδα του σοφού και ακριβοδίκαιου καδή χωρίς να το καταλάβει.

Όταν γύρισε ο Χριστιανός ο καδής του ζήτησε την πέτρα. Την πλησίασε στο αυτί του και είπε στον Τούρκο

– Η πέτρα λέει πως ο Χριστιανός σου μέτρησε 100 λίρες, και οι πέτρες δεν λένε ψέμματα σαν τους ανθρώπους. Να πληρώσεις το χρέος σου στον άνθρωπο.

 

 

Μοιράσου